HomeMapa SztukiSztuka w niemiejscachMuzeum jutraNotatki akustyczneDźwięki z odzyskuSplotyCiała pamięciZielone strategie Sztuka w procesieZasobyO projekcieDołącz

Proces pracy nad tą miniaturą oparłem na analitycznym rozbiciu struktury ruchu zbiorowego i przetworzeniu jej na osobisty, somatyczny język choreograficzny, w którym punktem wyjścia stały się jakości rytmu i tempa zaczerpnięte bezpośrednio z archiwalnych materiałów filmowych. Skupiłem się na badaniu napięcia między synchronizacją marszu, zdyscyplinowanych ruchów zbiorowych a rozproszeniem, rozumiejąc to drugie nie w kategorii błędu, raczej jako wynikową reakcję ciała na audialny i wizualny „szum” współczesnej cywilizacji, co pozostaje spójne z moimi poszukiwaniami „tętna istnienia” i rytmów egzystencji. W warstwie ruchowej objawia się to poprzez gwałtowne oscylacje skali: od ekspansywnych gestów zagarniających przestrzeń, po drobne, zacinające się sekwencje o stroboskopowym charakterze, które stanowią zapis konfrontacji jednostki z materią życia i grawitacją rzeczywistości.

Inspiracje z materiałów archiwalnych

Ta nieustanna fluktuacja między płynnością ruchu współczesnego a „glitchową” estetyką wieloletnich korzeni w tańcu ulicznym pozwala mi ukazać ciało jako wrażliwy system reagujący na bodźce. Każdy „zacięty” ruch, wariantowany od izolacji w łokciu po gwałtowne zatrzymania (stopklatki) innych stawów, staje się echem energii masowej (marsze, koncerty, wydarzenia sportowe, gry zespołowe), która buduje i definiuje naszą społeczność. Zastosowane cięcie montażowe oraz zmiana pozycji ciała, przy zachowaniu ciągłości agresywnego bodźca świetlnego, wzmacniają proces rozpuszczania się indywidualnego „ja” w większej, choć niewidocznej na ekranie strukturze zbiorowej, tworząc wyrwane klatki tego samego ruchu w różnych kontekstach. Poprzez taką konstrukcję miniatura staje się autonomiczną interpretacją dynamiki tłumu, przełożywszy ją na język osobistej ekspresji, w której światło w estetyce klubowej konfrontuję z autorską, płynną i atmosferyczną ścieżką dźwiękową. Praca nad miniaturą pozwoliła mi się wyrazić multidyscyplinarną wrażliwością, w której mogłem połączyć taniec, ruch z muzyką i sztukami wizualnymi.

Wiktor Klimaszewski

Pochodzący z Białegostoku artysta multidyscyplinarny działający na styku tańca, malarstwa, video-artu i muzyki elektronicznej i performansu. Absolwent Grafiki na Politechnice Białostockiej oraz Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie; studiował także w School of Media Arts and Design w Portugalii. Twórca kolektywu Rytmy Movement oraz kurator wystaw sztuki współczesnej, inicjujący wydarzenia łączące sztuki wizualne z ruchem i dźwiękiem.

Realizacje Performance: Współpraca z Muzeum POLIN i Muzeum Sztuki Nowoczesnej wWarszawie przy projektach badających tożsamość, ruch i wspólnotę. Twórca Kolektywu „Rytmy Movement”: Organizator multidyscyplinarnych wydarzeń (np. „Rytmy Przestrzeni”), łączących instalacje wizualne z tańcem i muzyką na żywo. Kompozytor i Sound Designer: Autor muzyki do ponad 10 spektakli tanecznych i filmów (m.in. Teatr Rozbark, festiwal Camerimage). Malarstwo wielkoformatowe: Autor ponad 350 dzieł i 26 murali (m.in. dla Dom Development), gdzie przenosi dynamikę ruchu na statyczną płaszczyznę.

W swoich działaniach eksploruje pytania o tożsamość, sens i obecność, stawiając na autentyczność oraz nieustanny przepływ form i idei. Jego praktyka artystyczna jest formą buntu wobec stagnacji, a jednocześnie próbą uchwycenia tego, co trudne do nazwania, ale silnie odczuwalne. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Przeglądaj katalog tematyczny choreografii:

Przeglądaj wszystkie