Autor/ka
dokumentacji
Konrad Juściński
Opis
Mandorla to stała realizacja rzeźbiarska zlokalizowana w otwartej przestrzeni Poznań Visual Park. Forma ma charakter otwarty i opiera się na geometrii przecięcia – inspirowanej zarówno kształtem nasion, jak i motywem mandorli znanym z ikonografii sakralnej. Konstrukcja zbudowana jest z rytmicznie rozłożonych żeber i prześwitów, pomiędzy którymi kluczową rolę odgrywa pustka. Rzeźba nie dominuje przestrzeni, lecz organizuje ją jako stan przejściowy: umożliwia przenikanie światła, powietrza i spojrzeń. Obiekt funkcjonuje jako struktura przepływu, w której doświadczenie nie opiera się na oglądaniu formy z dystansu, lecz na byciu w jej bezpośrednim sąsiedztwie i relacji z otoczeniem naturalnym parku.
Autorska refleksja
Mandorla działa jako punkt zatrzymania w przestrzeni nadmiaru bodźców. Jej konstrukcja nie narzuca jednoznacznej narracji ani symboliki, lecz proponuje sytuację skupienia i uważności. Prześwity i pustka nie są brakiem, lecz aktywnym elementem kompozycji — umożliwiającym oddychanie przestrzeni i widza. W kontekście Poznań Visual Park rzeźba wpisuje się w ideę sztuki dostępnej poza instytucją, funkcjonującej w bezpośrednim kontakcie z codziennym ruchem użytkowników przestrzeni. Forma nie konkuruje z krajobrazem, lecz wchodzi z nim w relację, proponując doświadczenie przejściowe między wnętrzem a zewnętrzem, materią a niematerialnością, obecnością a brakiem.
Statement
Mandorla to rzeźba oparta na idei przejścia i oddechu, zrealizowana w otwartej przestrzeni Poznań Visual Park. Jej ażurowa struktura organizuje przestrzeń poprzez pustkę, światło i rytm, nie narzucając jednego sposobu odbioru. Obiekt funkcjonuje jako punkt zatrzymania i skupienia w krajobrazie parku, oferując doświadczenie uważności zamiast spektaklu. Sztuka nie dominuje tu przestrzeni, lecz tworzy warunki do jej świadomego doświadczania.
