Autor/ka
dokumentacji
Tomasz Smutek
Opis
Mozaika „Serce miasta” autorstwa Pauliny Garbiec przedstawia plan Starego Miasta w Lublinie wpisany w kształt ludzkiego serca. Praca operuje czytelną metaforą miasta jako organizmu żywego, w którym układ urbanistyczny odpowiada sieci relacji społecznych, emocji i wspólnotowych powiązań. Forma mozaiki – trwała, manualna i pracochłonna – wzmacnia znaczenie dzieła jako obiektu zakorzenionego w materii miejsca. Realizacja powstała w czerwcu 2025 roku w ramach Nocy Kultury w Lublinie, odbywającej się pod hasłem „MiastoRelacje”, jako część projektu „Mozaikowe miasto” Fundacji Kultury Enter, dofinansowanego ze środków Gminy Lublin. Praca miała charakter partycypacyjny – w procesie jej tworzenia uczestniczyli wolontariusze, współpracujący bezpośrednio z artystką. Mozaika została umieszczona na bocznej elewacji kamienicy przy ul. Ku Farze, w przestrzeni o charakterze przejściowym, zlokalizowanej w bezpośrednim sąsiedztwie głównych ciągów turystycznych Starego Miasta, a jednocześnie poza intensywnym ruchem pieszym. Po zakończeniu festiwalu obiekt pozostał trwałym elementem przestrzeni publicznej. Odbiór realizacji był bardzo pozytywny – mozaika stała się rozpoznawalnym punktem wydarzenia, przyciągając uwagę mieszkańców i turystów.
Autorska refleksja
Mozaika „Serce miasta” funkcjonuje w miejscu pozornie drugoplanowym: na uboczu głównych tras, choć w samym centrum historycznego Lublina. Ta lokalizacja wzmacnia sens pracy – obiekt nie narzuca się, lecz ujawnia w rytmie uważnego przechodzenia. Działa jak cichy znak, który przekształca przestrzeń przejścia w punkt zatrzymania i refleksji. Istotnym elementem znaczeniowym jest partycypacyjny charakter realizacji. Wspólne tworzenie mozaiki sprawia, że obiekt nie jest wyłącznie gestem artystycznym, lecz materialnym śladem relacji społecznych. Praca nie dominuje historycznej tkanki miasta, lecz zrasta się z nią, wpisując się w jej skalę, fakturę i tempo codziennego użytkowania. „Serce miasta” pokazuje, że sztuka publiczna może działać poprzez subtelność – wzmacniać tożsamość miejsca bez spektakularnych gestów, a jednocześnie budować emocjonalną więź między miastem a jego użytkownikami.
Statement
Mozaika „Serce miasta” to przykład współczesnej interwencji artystycznej, która nadaje znaczenie przestrzeni przejściowej bez jej zawłaszczania. Umieszczona w cieniu głównych narracji turystycznych Starego Miasta, działa jako dyskretny nośnik pamięci i relacji. Praca Pauliny Garbiec pokazuje, że sztuka w niemiejscach może stać się trwałym elementem lokalnej tożsamości – nie poprzez monumentalność, lecz przez zakorzenienie w wspólnym doświadczeniu i procesie współtworzenia.
