Bio
W 2005 – 2010 student Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach na wydziale Malarstwo w pracowni prof. Zbigniewa Blukacza. W 2010 r. magister sztuki po ukończeniu Dyplomu głównego (cykl obrazów malarskich pt: „Muza opuszczona – Problemy Malarstwa”) w pracowni malarstwa prof. Zbigniewa Blukacza, aneks (Cykl obrazów pt: „Szczerość – Nagość”) w pracowni rysunku prof. Antoniego Cygana oraz praca magisterska pt: „Współczesna Akademia Sztuk Pięknych w oczach studenta, a malarstwo współczesne” u doktor Doroty Głazek. Absolwent Państwowego Liceum sztuk Plastycznych w Dąbrowie Górniczej. Artysta-plastyk ze specjalizacją szkło artystyczne (Witraż). Tworzy malarstwo olejne. Jego głównym obszarem poszukiwań twórczych jest psychologia i psychoanaliza. Swoje obrazy malarskie tworzy w nurcie psychorealizmu, realizmu symbolizmu, romantyzmu i surrealizmu. Człowieka stawia w centrum ideowych i artystycznych rozważań. Jego twórczość nawiązuje do wielkiej tradycji malarstwa olejnego począwszy od Caravaggia poprzez Courbeta, Delacroix do bardziej współczesnych – E.Hoopera, A.Wyetha, Z.Beksińskiego.
Twórczość
Jestem malarzem z nurty realizmu psychologicznego. Każdy mój obraz wypływa z prywatnych doświadczeń i przeżyć. Wszystko to, co wiąże się z emocjami wpływa na moją twórczość. Od poczucia odosobnienia, zmagań jednostki, po przez upadki, wzloty, zdrady, stratę, śmierć, radość, szczęście, spełnienie, a na polityce, dewastacji natury, wojnach, ideologiach i religii kończąc. Jestem malarzem Psychorealistą. (Psychorealizm to mój manifest artystyczny, znacznie różniący się od koncepcji Psychorealizmu surrealistycznego zawartego w książce A Tale of Mother’s Bones: Grace Pailthorpe, Reuben Mednikoff and the Birth of Psychorealism). Psychorealizm czyli realizm psychologiczny, swą genezę czerpie z gatunku literackiego z czasu przełomu XIX i XX wieku. Moja narracja malarska posługuje się językiem opartym na wykorzystaniu realistycznych przedmiotów, figuratywności i kształtów znanych współczesnemu odbiorcy. Zestawione razem w kompozycji malarskiej w nieoczywisty i niepokojący sposób, tworzą one wypowiedź o alegorycznym brzmieniu. Uważam, że malarstwo realizmu psychologicznego posiada największą siłę wyrazu wówczas, kiedy dane zagadnienia malarskie, wynikają z przeżyć i doświadczeń psychorealisty. Poddaje on je wewnętrznej analizie i przemyśleniom. Nie sposób malować uczucie głodu w sposób prawdziwy, jeśli takiego głodu się nie zaznało. Będzie to tylko niepełne wyobrażenie tego stanu, a tym samym pewna sztuczność. Pamiętam, że jednym z czynników, które spowodowały, że zająłem się twórczością, a w konsekwencji malarstwem,było uczucie niezrozumienia i niezgody na otaczający mnie świat ludzi. Bardzo często zły i niesprawiedliwy.
Praktyki
ekologiczne
W mojej pracowni od zawsze robię segregacje śmieci, zanim zaczęło to być modne. Zresztą, powinno to być coś naturalnego, jak oddychanie. Wszystkie opakowania moich obrazów, te jednorazowe (tektury) jak i wielorazowego użytku (skrzynie) są też z recyklingu. Tektury przeważnie są z Ikei oraz innych sklepów. Skrzynie natomiast to pozostałości po starym teatrze. Większość roślin, które są w mojej pracowni to odrzuty ze sklepów takich jak np. Biedronka Znalezione przy śmietniku, ledwo „żywe” ale uratowane, poprzez odpowiednie traktowanie i pielęgnację.
