Autor/ka
dokumentacji
Joanna Żółtowska
Opis
Wolnostojąca, wielkogabarytowa rzeźba figuralna przedstawiająca kobietę w dynamicznej pozie kroku lub marszu. Postać została skonstruowana z metalowych, geometrycznych paneli, co nadaje jej nowoczesny, fragmentaryczny charakter, przywodzący na myśl zarówno estetykę cyfrową, jak i formę zbroi. Materiałem realizacji jest lakierowana stal, a wysokość rzeźby wynosi około 4,2 metra. Forma rzeźby łączy figuratywność z uproszczeniem geometrycznym, podkreślając siłę, determinację i gotowość do działania. Obiekt został zrealizowany we współpracy z galerią Your Art Maison oraz partnerem instytucjonalnym związanym z otoczeniem miejsca. Intencją realizacji było upamiętnienie roli kobiet w życiu społecznym i zawodowym oraz symboliczne odniesienie do historii emancypacyjnej – w tym do uzyskania przez kobiety prawa studiowania na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Ze względu na centralne położenie i intensywny ruch pieszy rzeźba funkcjonuje głównie jako element tła przestrzeni miejskiej. W codziennym użytkowaniu placu pozostaje w dużej mierze niezauważona przez przechodniów.
Autorska refleksja
Umieszczenie monumentalnej figury kobiecej na Placu Kopernika ujawnia napięcie pomiędzy symboliczną wagą dzieła a charakterem miejsca. Plac przed centrum handlowym funkcjonuje jako przestrzeń tranzytowa – antropologiczne niemiejsce, w którym dominują pośpiech, funkcjonalność i konsumpcja. W takim kontekście nawet silna, wyrazista forma rzeźbiarska ulega neutralizacji. Geometryczna struktura „Wojowniczki” harmonijnie wpisuje się w otaczającą architekturę szkła, betonu i metalu. Ta zgodność formalna, zamiast przyciągać uwagę, sprzyja jej przeoczeniu. Rzeźba traci status autonomicznego dzieła i zaczyna funkcjonować jak element infrastruktury lub dekoracyjny znak przestrzeni handlowej. Jej percepcyjna niewidzialność – mimo fizycznej monumentalności – odsłania ograniczenia sztuki publicznej w miejscach podporządkowanych logice przepływu i użyteczności. „Wojowniczka” staje się świadectwem trudności, z jakimi sztuka mierzy się w przestrzeniach zdominowanych przez tempo, komunikację i brak czasu na zatrzymanie.
Statement
„Wojowniczka” Kingi Nowak to monumentalna rzeźba kobiecej siły umieszczona w przestrzeni intensywnego miejskiego tranzytu. Dynamiczna postać, skonstruowana z geometrycznych metalowych form, symbolizuje determinację i niezależność, lecz funkcjonuje w miejscu, które nie sprzyja kontemplacji. Plac przed centrum handlowym narzuca rytm pośpiechu, w którym dzieło staje się elementem tła, a nie punktem skupienia uwagi. Paradoksalnie to właśnie formalna spójność rzeźby z nowoczesnym otoczeniem umożliwia jej gładkie przeoczenie. „Wojowniczka” pozostaje fizycznie obecna, lecz percepcyjnie nieobecna – jako symbol siły osadzony w przestrzeni, która systemowo pozbawia sztukę widzialności.
