Opis procesu twórczego projektu „104”
Archiwalny materiał filmowy „Przepływ i grawitacja – organizacja ruchu w pracy zbiorowej” stał się punktem wyjścia do refleksji nad relacją pomiędzy jednostką a zbiorowym mechanizmem działania. Ważnym impulsem choreograficznym była obserwacja ciągłości przepływu ruchu oraz jego sekwencyjności. W filmie ruch funkcjonuje jako element większego systemu, zależnego od rytmu pracy, trajektorii przedmiotów i obecności innych osób. Nie jest wyrazem indywidualnej ekspresji, lecz zbiorowym procesem.
Drugim odniesieniem był archiwalny zapis marszu kobiet na rzecz praw wyborczych w Stanach Zjednoczonych z początku lat 20. XX wieku. Marsz jawi się w nim jako forma choreografii politycznej, w której zbiorowy rytm staje się narzędziem widzialności i sprawczości. Istotne były dla mnie dyscyplina i synchronizacja kroków, a także napięcie pomiędzy indywidualną obecnością a koniecznością podporządkowania się wspólnej formacji.
W mojej solowej pracy oba obrazy zbiorowego ruchu zostały przeniesione na doświadczenie pojedynczego ciała. Zamiast grupowej koordynacji ruchowej pojawiła się synchronizacja z metronomem. Jego mechaniczny, niezmienny puls narzucał tempo ruchu, przywołując rytm pracy lub krok marszu oraz wprowadzając poczucie dyscypliny i kontroli.
Rytmiczna choreografia opiera się na powtarzalnych frazach prostych ruchów, w których każdy kolejny gest wynika z poprzedniego. Repetytywność oraz stopniowo rosnąca amplituda ruchu ucieleśniają aspekty obecne w materiałach archiwalnych: rytm, dyscyplinę, podporządkowanie oraz napięcie pomiędzy jednostką a strukturą.
Równolegle pracowałam z oddechem, który był naturalnie generowany przez ruch. Wdechy i wydechy nie wynikały z narzuconego schematu, lecz z wysiłku fizycznego i rozwijały się wraz z jego ciągłością. Oddech próbował nadążyć za metronomem, podporządkowując się jego mechaniczności, pozostając jednocześnie żywym procesem, który nie jest jednostajny. Ta relacja wpłynęła na dramaturgię i strukturę choreograficzną pracy.
Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego studiów pierwszego stopnia na kierunku animacja społeczno-kulturalna. Ukończyła z wyróżnieniem Instruktorski Kurs Kwalifikacyjny w Warszawie na specjalizacji taniec jazzowy.
W latach 2012 - 2023 tancerka Sopockiego Teatru Tańca. Założycielka grupy projektowej Sopockiego Teatru Tańca. Związana z Gdańską Szkołą Artystyczną jako instruktorka i choreografka od 2017 r. Współzałożycielka Trójmiejskiego Kolektywu Twórczego oraz kolektywu Ciało w Całości. Trzykrotna stypendystka artystyczna Prezydenta Miasta Sopotu oraz Marszałka Województwa Pomorskiego. Laureatka nagrody Sopocka Muza dla młodych twórców 2020 r. Jej solowa choreografia “Don't fall asleep” w wykonaniu Weroniki Kosmuswygrała V Warszawski Konkurs Choreograficzny w 2024 r. Performerka na wystawie Mariny Abramovic Do Czysta/The Cleaner w CSW w Toruniu w 2019 r. Obecnie uczestniczy i współtworzy różnorodne artystyczne projekty i performansy w Polsce.
Przeglądaj wszystkie